نهج البلاغه : کلامُ أمیرالمؤمنین علیِّ بنِ أبی‌طالب (ع)

نهج البلاغه د اسلامي تمدن له سترو او ژورو اثارو څخه يو مهم او تلپاتې کتاب دی. دا اثر د اميرالمؤمنين حضرت علي بن ابي طالب (رض) خطبې، ليکونه او حکمتونه رانغاړي، هغه ويناوې چې د فکر، عدالت، معنويت او انساني کرامت لوړ مفاهيم پکې په بېساري فصاحت او بلاغت سره بيان شوي دي. دا کتاب د څلورمې هجري پېړۍ ستر عالم الشریف الرضي راټول کړی دی. نوموړي د حضرت علي (رض) ويناوې له بېلابېلو معتبره سرچينو څخه انتخاب او تنظيم کړې دي. نهج البلاغه درې اساسي برخې لري: خطبې ليکونه لنډ حکمتونه او ويناوې نهج البلاغه يوازې يو ديني کتاب نه دی، بلکې د فلسفې، سياست، اخلاقو، ټولنيز عدالت، رهبرۍ او انساني نفس د پېژندنې يو ژور علمي منبع هم ده. د دې کتاب په متن کې لوستونکی د توحيد ژور مفاهيم، د حکومت عادلانه اصول، د انساني ارزښتونو بنسټونه، او د دنيا او آخرت ترمنځ د توازن حکمتونه مومي. د نهج البلاغې ځانګړنه د هغې فصاحت او ادبي ځواک دی. د عربي ژبې پوهان دا اثر د بلاغت له تر ټولو لوړو بېلګو څخه ګڼي. د الفاظو انتخاب، د معنا ژورتيا، او د بيان ځواک داسې دی چې لوستونکی فکري، روحي او ادبي اغېز احساسوي. کله چې يو څوک نهج البلاغه لولي، هغه يوازې تاريخ نه لولي؛ بلکې د فکر، بصيرت او حکمت له يو ژور سمندر سره مخامخ کېږي. دا کتاب انسان ته د ځان اصلاح، ټولنيز مسؤليت، او الهي معرفت لارښوونه کوي. نهج البلاغه د علم، عدالت او معنويت يو ژوندی ميراث دی. هر لوستونکی چې غواړي د اسلامي فکر له اصلي سرچينو سره آشنا شي، د رهبرۍ اصول وپېژني، او د انساني اخلاقو لوړ معيارونه درک کړي، بايد له دې ستر اثر سره اشنا شي. دا کتاب د پوهې خزانه ده — هغه خزانه چې هر ځل لوستلو سره نوې مانا او نوې رڼا وړاندې کوي.